Lighting in a restaurant is not supplementary. It is foundational.

It goes beyond aesthetics. It shapes atmosphere, defines how long guests stay, affects their emotional experience, and ultimately influences consumption, retention, and memory.

To design lighting for a restaurant, we must think architecturally, photometrically, and experientially.

1. Defining Identity – Lighting Concept Brief

Lighting design starts with a fundamental question:

What should the guest feel in this space?
What does the owner aim for—fast table turnover, long dwell time, theatrical energy, minimal balance?

This is the light concept, which becomes the framework for every technical decision that follows. It can be expressed in words like “cave-like,” “warm and familiar,” “urban industrial,” “fluid,” or “understated energy.”

2. Color Temperature – Kelvin and Human Perception

For most dining settings, the recommended color temperature is 2700–3000K. The warmer the light, the more welcoming and relaxed the space feels.

For brunch areas or urban all-day restaurants, a slightly cooler 3000–3500K can be used for a sense of clarity—always with a high color rendering index (CRI ≥ 90) to preserve the natural tones of food and skin.

Note: Two lights with the same Kelvin rating may not appear identical. Factors like LED quality, reflector design, TM-30 index, and light diffusion all influence perception.

3. Layered Lighting – Composition Through Levels

Effective restaurant lighting requires distinct layers:

• Ambient lighting: even, discreet, shadow-free
• Task/accent lighting: spotlights on tables (beam angle 20°–40°), art, and circulation zones
• Atmospheric lighting: wall sconces, indirect lighting, low-level fixtures, lighting near the floor
• Architectural lighting: fixtures that highlight curves, textures, materials, or lines of sight
• The balance between these layers defines the space’s rhythm—how dense or open the light feels and how guests move through each zone.

4. Photometry – Beam Angle, Cut-Off, UGR

Professional lighting design also considers:

• Beam angle: for tables, 20°–40°, depending on mounting height
• Cut-off angle: to reduce glare
• UGR (Unified Glare Rating): ideally under 19
• Diffuser type: prismatic, frosted, opal, or clear—all affecting light sharpness and softness

5. Control – Dimming and Lighting Scenes

The ability to dim and program lighting scenes is essential.

A restaurant needs a completely different atmosphere for a morning brunch versus an evening dinner. That’s why we implement DALI or 0–10V systems, allowing both light intensity changes and tonal adjustments through Tunable White setups.

6. Interaction with Materials

Light never exists in isolation. It interacts with surfaces, colors, and textures:

• Matte surfaces absorb light and require additional output
• Glossy or reflective materials can create glare
• Dark colors need more intensity to appear equally lit
• Fabrics act as filters or diffusers (e.g., curtains, upholstery, lampshades)

7. The Human Factor – Visual and Physical Comfort

• Flicker index: we prefer flicker-free drivers to avoid visual strain
• Lighting rhythm: synced with the body’s circadian cycle
• Visual comfort: lighting should never overwhelm. It should support presence without distraction

In Summary

Lighting in restaurant environments is not a technical layer—it’s a compositional tool for architectural experience.

Great lighting design respects:

The space’s rhythm

The user’s needs

The functional role of each area

The guest’s emotional connection

And above all, it doesn’t say “look at me”, it says “feel me.”

Ο φωτισμός ως αρχιτεκτονική εμπειρία στον χώρο εστίασης

Ο φωτισμός σε έναν χώρο εστίασης δεν είναι συμπληρωματικός. Είναι θεμελιώδης. Δεν υπηρετεί μόνο την αισθητική, αλλά δομεί την ατμόσφαιρα, ορίζει τη διάρκεια παραμονής, καθορίζει την ψυχολογική εμπειρία του επισκέπτη και τελικά επηρεάζει την κατανάλωση, την επιστροφή και τη μνήμη.

Για να σχεδιάσουμε φωτιστικά έναν τέτοιο χώρο, χρειάζεται να σκεφτούμε αρχιτεκτονικά, φωτομετρικά και βιωματικά.

1. Καθορισμός ταυτότητας – brief φωτιστικού concept

Ο φωτιστικός σχεδιασμός ξεκινά από ένα θεμελιώδες ερώτημα:

Τι θέλει να νιώσει ο επισκέπτης στον χώρο;

Τι επιδιώκει ο ιδιοκτήτης: γρήγορη εναλλαγή, μακρά παραμονή, θεατρικότητα, minimal ισορροπία;

Αυτό είναι το light concept, το οποίο αποτελεί οδηγό για τις τεχνικές αποφάσεις που θα ακολουθήσουν. Μπορεί να διατυπωθεί με λέξεις όπως: “σπηλαιώδες”, “θερμό και οικείο”, “urban industrial”, “ρευστό”, “υποδόρια ενέργεια”.

2. Θερμοκρασία χρώματος – Kelvin & ανθρώπινη αντίληψη

Για χώρους εστίασης η ενδεδειγμένη θερμοκρασία χρώματος είναι 2700–3000K. Όσο πιο θερμό, τόσο πιο φιλόξενο και «αργό» αισθάνεται ο χώρος.
Σε χώρους brunch ή πιο αστικά all-day σενάρια, μπορεί να επιλεγεί 3000–3500K, για καθαρότητα, αλλά πάντα με καλή χρωματική απόδοση (CRI ≥ 90).

Προσοχή: δύο φωτιστικά με την ίδια θερμοκρασία Kelvin δεν είναι απαραίτητα ίδια στο μάτι. Ρόλο παίζει η ποιότητα του LED, ο ανακλαστήρας που περιέχει, ο δείκτης TM-30 και η διασπορά του φωτός στον χώρο.

3. Στρωματικός φωτισμός – Layered lighting

Ο σωστός σχεδιασμός απαιτεί φωτιστικά επίπεδα (layers):

• Γενικός φωτισμός (ambient): ομοιόμορφος, διακριτικός, χωρίς έντονες σκιές
• Εστιασμένος φωτισμός (task/accent): spotlights σε τραπέζια (beam angle 20°–40°), έργα τέχνης, χώρους ροής
• Ατμοσφαιρικός φωτισμός (decorative/indirect): επιτοίχια, κρυφός φωτισμός, φωτιστικά κοντά στο δάπεδο
• Αρχιτεκτονικός φωτισμός: φωτιστικά που υπογραμμίζουν καμπύλες, υφές, υλικά ή προοπτικές

Η ισορροπία μεταξύ των layers δημιουργεί τον ρυθμό του χώρου — πόσο πυκνός ή αραιός είναι ο φωτισμός, πόσο “στέκεσαι” σε κάθε ζώνη.

4. Φωτομετρία – Beam angle, cut-off, UGR

Οι επαγγελματικές επιλογές φωτισμού πρέπει να λαμβάνουν υπόψη:

• Beam angle: για τραπέζια, 20°–40° (ανάλογα το ύψος τοποθέτησης)
• Cut-off γωνία: για αποφυγή θάμβωσης (glare)
• UGR (Unified Glare Rating): ιδανικά κάτω από 19
• Είδος διαχυτήρα: πολυπρισματικός, frosted, opal ή clear — επηρεάζει τη σκληρότητα και καθαρότητα του φωτός

5. Έλεγχος – Dimming και DALI scenes

Η δυνατότητα dimming και σκηνικού φωτισμού (scenes) είναι κρίσιμη.

Στο ίδιο εστιατόριο, η σκηνή ενός πρωινού brunch και ενός βραδινού δείπνου είναι τελείως διαφορετικές. Γι’ αυτό υλοποιούμε DALI ή 0–10V συστήματα που επιτρέπουν αλλαγές στην ένταση ή ακόμη και στον τόνο του φωτός (Tunable White).

6. Αλληλεπίδραση με υλικά

Το φως δεν υπάρχει μόνο του· αλληλεπιδρά με επιφάνειες, χρώματα και υφές:

• Τα ματ υλικά απορροφούν φως — απαιτούν ενίσχυση
• Τα γυαλιστερά (π.χ. μεταλλικά, κεραμικά) δημιουργούν ανακλάσεις και glare
• Τα σκούρα χρώματα απαιτούν μεγαλύτερη ένταση φωτισμού
• Τα υφάσματα λειτουργούν ως διαχυτές ή φίλτρα (π.χ. κουρτίνες, καναπέδες, αμπαζούρ)

7. Ανθρώπινος παράγοντας – Ψυχοφυσιολογία

Flicker index: προτιμούμε φωτιστικά χωρίς παλμικό φαινόμενο (flicker-free drivers)

Χρονισμός φωτισμού: συγχρονισμός με τον κιρκάδιο ρυθμό

Οπτική άνεση: το φως δεν πρέπει να κουράζει ούτε να κυριαρχεί. Πρέπει να σε κρατάει χωρίς να γίνεται θέμα

Συμπερασματικά

Ο φωτισμός σε έναν χώρο εστίασης είναι συνθετικό εργαλείο αρχιτεκτονικής εμπειρίας, όχι απλό τεχνικό ζήτημα.

Ο σωστός φωτιστικός σχεδιασμός σέβεται:

Τον ρυθμό του χώρου.

Τις ανάγκες του χρήστη.

Τη λειτουργία του κάθε σημείου.

Τη συναισθηματική εμπλοκή του επισκέπτη.

Και κυρίως, δεν λέει “κοίτα με”, λέει “νιώσε με”.